Á laugardaginn réðist um 1000 manna hópur vopnaðra Hamas liða inn í suður Ísrael og hóf ofbeldisverk sem hefur leitt til dauða yfir 700 Ísraelsmanna. Í kjölfarið byrjaði Ísraelsher árásir á Gazaströndina sem hefur leitt til dauða vel yfir 500 Palestínumanna, þar á meðal um 100 barna og er því miður líklegt að þær árásir séu rétt að byrja. Gaza, sem er svæði minna en Reykjanesskaginn og er með 2.2 milljónir íbúa hefur verið algjörlega einangrað, lokað hefur verið fyrir allt rafmagn og vatn og allar matvæla og lyfjasendingar á svæðið hafa verið stoppaðar.
Árásir á saklausa borgara, eins og Hamas liðar eru sekir um, eru alls ekki ásættanlegar. Hersveitirnar réðust m.a. á og drápu fleiri en 260 manns á tónleikum í suður Ísrael og skutu á tónleikagesti af handahófi. Þetta voru að mestu ungt fólk að skemmta sér. Einnig réðust þeir inn í samyrkjubú (kibbuz) á svæðinu og rændu um 20 manns. Samfélagið er rekið af vinstrisinnum sem berjast fyrir betri samskiptum við Palestínumenn. Talið er að yfir 100 Ísraelsmönnum hafi verið rænt af Hamas og þeir fluttir til Gaza.
Með þessu er Hamas að gera sig seka um það sama og Ísraelsher, það er að refsa öllum íbúum Ísrael fyrir glæpi ríkisstjórnar landsins. Slíkt hefur Ísraelsstjórn stundað áratugum saman. Það er ekki réttlætanlegt. Vissulega er munur á því að kúgaður hópur eins og Palestínumenn rísi upp í örvæntingu sinni gegn áratuga kúgun Ísraelsstjórnar heldur en þegar ríkisvaldi Apartheid stjórnar Ísraels vill svelta 2.2 milljónir manna til hlýðni. Ísraelski herinn og lögreglan hafa reglulega handtekið og drepið börn og sent jarðýtur til að rústa heimilum ættingja vígamanna. Það hefði því alls ekki verið óverjandi fyrir Hamas liða að ráðast á herstöðvar og lögreglustöðvar í Ísrael. En tilviljunarkenndar árásir á borgara eru ekki réttlætanlegar.
Þó að rétt sé að fordæma árásir á almenna borgara hvort sem er að hálfu Hamas eða Ísraelsstjórnar þá megum við ekki missa sýn á hver er fórnarlambið í þessari deilu. Annarsvegar höfum við kjarnorkuvopnað herveldi sem hefur stundað landhreinsanir og fjöldamorð á Palestínumönnum frá upphafi. Hins vegar höfum við kúgaða þjóð Palestínumanna þar sem börn alast upp við vonleysi og örvæntingu þar sem börn eru skotin af hermönnum og lögreglu fyrir þá sök eina að kasta steinum að hernámsliðinu.
Gazaströndin er í raun risavaxið fangelsi þar sem 2.2 milljónir manna búa í herkví og komast hvorki inn né út. Nú standa yfir stanslausar árásir á Gaza og sér því miður ekki fyrir endann á þeim. Ísraelsher hefur sent út tilkynningu um að almennir borgarar eigi að koma sér á brott. Hvert eiga þeir að fara? Þeir komast hvergi og það eina sem þeir geta gert er að bíða eftir sprengjuregninu eða þá upplifa hægan dauða þar sem vatn, rafmagn, matvæli og lyf komast ekki til svæðisins.
Hvað getur heimsbyggðin gert í stöðunni? Vesturlönd verða að láta af skilyrðislausum stuðningi við allar aðgerðir Ísraelsstjórnar. Erlendur þrýstingur mun virka en til þess þarf pólitískan vilja. Ef eitthvað gott gæti komið út úr þessum árásum Hamas þá væri það mögulega að Ísraelsmenn myndu átta sig á að það verður aldrei friður í landinu fyrr en ofsóknum Ísraelsstjórnar gegn Palestínumönnum verður hætt. Þessi innrás Hamas inn í Ísrael átti ekki að vera möguleg og sýnir takmörk þess að beita afli gegn kúguðu fólki. Ísraelsstjórn hefur talað um að þeir ætli að útrýma Hamas algjörlega. Það hafa þeir sagt áður, reyndar mörgum sinnum á þessari öld. Samtökin halda samt áfram að dafna og munu dafna meðan kúgunin heldur áfram. Lengi var von bundin við tveggja ríkja lausn á deilunni.
Því miður er sá möguleiki nú úr stöðunni vegna stanslausra landtöku gyðinga á landi Palestínumanna. Gídeon Leví, ísraelskur baráttumaður fyrir réttlæti gagnvart Palestínumönnum, telur að eina lausnin sé sameiginlegt ríki gyðinga og araba í landinu eins og hann sagði í stórgóðu viðtali á Rauðum raunveruleika í Samstöðinni fyrr í sumar. Slíkt ríki getur eðli sínu samkvæmt ekki verið gyðingaríki heldur ríki þar sem öll þjóðarbrotin og trúarhópar svæðisins myndu búa saman í lýðræðislegu samfélagi. Vegna sögulegra aðstæðna mætti sjá fyrir sér að slíkt ríki væri áfram griðastaður gyðinga eins og Ísrael er í dag en líka ríki sem myndi taka á móti því fólki og afkomendum þeirra sem voru flæmdir á brott við stofnun Ísraels. Þetta mun taka langan tíma að byggja upp en það er allavega ljóst að ekki er hægt að búa áfram við það ástand að yfir 5 milljónir Palestínumanna búi undir hernámi sem annars flokks íbúar í eigin landi.
Höfundur er félagi í Sósíalistaflokk Íslands
