Samhengislaust uppþot Ingu Sæland – tvinnar saman mótmælendum, flóttafólki og glæpasamtökum

Töluverður hiti kom í samtal nýjasta þáttar Þingsins við Rauða borðið í umsjón Björns Þorlákssonar blaðamanns. Gestir þáttarins voru Sanna Magdalenda Mörtudóttir, borgarfulltrúi Sósíalistaflokksins, Björn Leví Gunnarsson, þingmaður Pírata og Inga Sæland, þingmaður og formaður Flokks Fólksins.

Spjallið byrjaði á rólegri nótum en um miðbik þáttarins hóf Inga mikinn reiðilestur í samtali um lögreglulög og tíndi til fjöldann allann af mótsagnakenndum dæmum þeim til stuðnings.

Þáttastjórnandinn hafði orð á þeirri nýlegu tilhneigingu á að lögregluvæða samfélagið og nefndi þar nýlega atburði varðandi harkalega meðferð lögreglu gegn mótmælendum og þá nýlundu að Bjarni Benediktsson ferðist nú um með lífverði sér við hlið. Ráðherrar hafi þannig mætt á Samstöðina í viðtöl með öryggisverði sér til fylgdar.

Sanna og Björn Leví voru bæði sammála því að aukin harka og óþörf valdbeiting lögreglu gegn friðsamlegum mótmælum væri þannig mikið áhyggjuefni.

Inga veðraðist töluvert upp við þetta tal og var því greinilega harkalega ósammála. „Haldiði í alvörunni að þetta sé sprottið upp úr engu? Ég trúi varla á hvað ég er að hlusta hérna.“ Inga hélt því fram að Ísland í dag væri gjörbreytt samfélag. „Við erum að heyra á hverjum einasta degi að einhver er stunginn í hálsinn, í kviðinn, einhvers staðar“, sagði Inga. Gjörbreytingin sé slík að „lögreglumenn séu í stórkostlegri hættu“.

Það þarf vart að nefna að fólk er ekki stungið á hverjum degi á Íslandi, það eru miklar ýkjur í Ingu.

Þá vísaði Inga í mótmælin á nýlegum eldhúsdegi þingsins, þar sem lögregla gekk hart fram gegn mótmælendum og sagði mótmælendur ætla sér að grýta bíla þingmanna. Björn Leví spurði hana strax, „hverjir ætluðu að grýta bílana?“ Inga hafði ekki svör við því heldur vísaði í atvik frá því í vetur og sagði bíl Diljár Mistar hafa verið grýttan. „Snjóbolta já“, sagði Björn Leví.

Þá tók Inga fram atvikið frá því í vetur þegar að maður í örvæntingu sinni hékk fram af svölunum á Alþingi til að mótmæla brottvísunum flóttafólks. „Þarna erum við að fá einstakling hangandi upp á svölum og annað slíkt“. Það var þó ekki ljóst með hvaða hætti þessi aðskildu atvik öll tengdust, né virtist Inga sjálf vera fær um rökstudda tengingu þar á milli. Engu að síður notaði hún þetta sem rökstuðning fyrir „gjörbreyttu landslagi í samfélaginu“, þar sem einhvers konar ógn væri við lýði sem réttlæta eigi frekari lögregluvæðingu og vísaði skyndilega í mál Quang Le og Víetnam-restaurant mansalsmálsins.

Eins og vinnuþrælkun og mansal sé nýtt af nálinni, sem það er ekki.

Þá var næst vikið að skipulagðri glæpastarfsemi á Norðurlöndum og að sú þróun væri viðbúin hér á landi líka. Hvernig það tengdist lífvörðum Bjarna Ben eða piparúðabeitingu lögreglu á friðsama mótmælendur fyrir Palestínu, var alls ekki ljóst.

„Ég segi bara fyrir mína parta, ég vil finna fyrir öryggi. Ég vil virkilega gefa lögreglunni allt það umboð sem mögulega hægt er svo mér líði vel í samfélaginu hér, með þessa piparúða sína og slíkt“, sagði Inga og ýjaði svo að því að það væri „lítil vörn gegn byssum“, sem aftur tengdist röksemd hennar á engan hátt. Borgaraleg réttindi gegn ofríki lögregluvalds eru einskis nýt ef marka mátti málflutning Ingu, því öryggistilfinning hennar væri þeim ofar sett.

Eitt sé að vera með „fjölmenningarsamfélag ef við getum ekki ráðið við það“ sagði hún því næst og tengdi það við skipulagða glæpastarfsemi.

Enginn átti auðvelt með að komast að í þessum langa reiðilestri Ingu, sem tíndi til allt undir sólinni í einn mótsagnakenndan graut. Björn Leví benti þó á að enginn héldi að piparúðar eða rafbyssur væru til þess að berjast gegn skipulagðri glæpastarfsemi, þvert á móti væru það tæki lögregluyfirvalda sem vopn gegn almenningi fyrir valdafólk. „Þarna er verið að vopnvæða lögregluna upp á eigin öryggistilfinningu, valdhafa öryggistilfinningu, ekki öryggistilfinningu almennings“.

Vopnvæðing lögreglunnar með byssum kæmi baráttu gegn skipulögðum glæpasamtökum heldur ekkert við, enda „við erum ekki að fara gera það að verkum að lögreglan fari í einhvern byssuleik við skipulagða glæpastarfsemi“.

Hér má horfa og hlusta á þáttinn í heild sinni en umrætt fjaðrafok Ingu Sæland má finna upp úr mínútu 36:

Við þurfum á þér að halda

Þú getur tekið þátt í að byggja upp öflugum fjölmiðli.

Samstöðin er í eigu lesenda, áhorfenda og áheyrenda. Með því að gerast áskrifandi getur þú orðið félagi í Alþýðufélaginu og þar með eigandi að Samstöðinni.

Áskrifendur borga fyrir það efni sem þeir nota en tryggja í leiðinni að aðrir geti notið þess. Þetta er því ekki eigingjörn áskrift heldur rausnarleg og samfélagslega ábyrg.

Samstöðin byrjaði sem umræðuþættir á Facebook en er nú orðinn að fréttavef, útvarps- og hlaðvarpsþáttum, skoðanapistlum og sjónvarpsdagskrá.

Við trúum að Samstöðin skipti máli fyrir samfélagið, að það sé þörf fyrir róttæka umræðu um málefni sem snerta fólk út frá sjónarhóli og hagsmunum almennings.

Ef þú ert sama sinnis skaltu endilega gerast áskrifandi að Samstöðinni og þar með einn af eigendum hennar.

Þitt framlag skiptir máli.

Ég vil styrkja Samstöðina arrow_forward

Rauða borðið
í beinni
Rauða borðið, 24. maí