Þorsteinn Pálsson, fyrrum formaður Sjálfstæðisflokksins og blaðamaður, segir í grein á Eyjunni að mikið hafi verið rætt um minnisleysi Guðlaugs Þórs Þórðarsonar varðandi nokkurra ára gamla skýrslu um Ísland og ESB.
Umræðan geti haft skemmtanagildi en hafa verði í huga að eftir kosningar 2013 „hafa þingmenn sjálfstæðismanna bara staðið fyrir eitt utanríkispólitískt hjartansmál: Það er að hindra að þjóðin fái að ráða því sjálf hvort gengið verði til viðræðna við Evrópusambandið um fulla aðild Íslands í stað áttatíu prósent aðildar með EES-samningnum.“
Þorsteinn telur að andstaða Guðlaugs Þórs við þjóðaratkvæði og hugsanlega fulla aðild að Evrópusambandinu stríði gegn hagsmunum fólksins í landinu.
„Á hinn bóginn virði ég honum annað til betri vegar. Í ellefu ár sem stjórnarþingmaður og síðar ráðherra, og þar af utanríkisráðherra í fimm ár, kaus hann fremur að láta aðildarumsókn Íslands liggja í dvala en að afturkalla hana.“
Þá gerir hann þátt Diljár Mistar Einarsdóttur þingkonu Sjálfstæðisflokksins, sem hrópi nú hæst um skort á hagsmunagæslu fyrir Ísland.
„Fyrir skömmu krafðist Diljá Mist skyndifundar í utanríkismálanefnd til að gæta að íslenskum hagsmunum. Hún mætti ekki.“
Formaður utanríkismálanefndar boðaði viku seinna til nýs fundar. Þá mætti Diljá Mist.
„Eftir fundinn greindi hún þjóðinni frá því að hún hefði þar óskað eftir lista yfir flugferðir utanríkisráðherra. Af honum dró hún þá ályktun að verulega hefði skort á hagsmunagæsluna. Ferðirnar voru sem sagt ekki allar til Brussel.
Mælikvarðinn var ekki pólitísk afstaða heldur fjöldi flugferða!!!“
Sjá greinina alla hér:
Þorsteinn Pálsson skrifar: Sverð og skildir íslenskra hagsmuna – DV