Í hamagangi þingsins í morgun sagði Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir:

„Í ljósi þess að ég hef lengstu þingreynsluna, langlengstu þingreynsluna, ætla ég að leyfa mér að fullyrða að ég hef aldrei, aldrei upplifað það ástand sem er í þinginu núna akkúrat. Þetta snýst einmitt um virðingu fyrir lýðræðinu, virðingu fyrir þingræðinu, virðingu fyrir þeim leikreglum sem við höfum komið okkur saman um. Ég kem þessum skilaboðum núna til þessa eina stjórnarandstöðuþingmanns sem er staddur hér í þinginu, nú eru þeir orðnir tveir. Að formaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins hafi komið hér í gær sem þingforseti og slitið þingfundi án samráðs við forseta — þá er verið að klippa á lýðræðið. Þá er verið að ganga á svig við leikreglur. En það er alveg í samræmi við það hvers konar jaðarflokkur Sjálfstæðisflokkurinn er að verða. Því miður er það þannig.

Það er mjög mikilvægt að þingmenn nýti málfrelsi. Það er mikilvægt að við virðum málfrelsið en það er líka jafn mikilvægt að stoppa misnotkun á málfrelsi þingmanna sem er notað til þess eins að koma í veg fyrir að ég og allir þingmennirnir sem eru hér inni geti notið stjórnarskrárvarinn rétt sinn til þess að greiða atkvæði um mál. Við skulum hafa í huga hvað þingið gengur út á. Mál eru lögð fram, þau eru rædd, þau eru skoðuð, þau eru skoðuð í nefnd og svo eru þau aftur rædd og lokapunkturinn á afgreiðslu þingsins er að við sem þingmenn getum beitt atkvæði okkar, ýtt á græna takkann, ýtt á gula takkann eða ýtt á rauða takkann. Út á það gengur lýðræðið. En við erum búin að vera föst hér í málþófi í meira en mánuð. Byrjað á bókuninni og svo er komið með veiðigjöldin, sterkustu birtingarmynd varnar um sérhagsmuni af hálfu stjórnarandstöðunnar. Og af hverju segi ég það? Mér finnst nefnilega ágætt, eftir að formaður Framsóknarflokksins setti fram sína tillögu í gær, að við skulum bara tala hreina íslensku, út á hvað þetta allt saman gengur, hvað við, formenn stjórnarflokkanna, höfum þurft að upplifa, passa okkur, halda trúnað, reyna að ná samskiptum, reyna að ná að tala og við höfum lagt fram tillögur. En það er ágætt að þau stigu fram og drógu fram við hvað við höfum átt að etja í allri okkar baráttu. Stjórnarandstaðan hefur náðarsamlegast í samtölum við þingflokksformenn og síðan formenn sagt: Heyrðu, við ætlum bara að slátra eiginlega öllum ykkar málum, aðalmálunum, hér eru tíu mál, þið fáið flestöll ekki og við ætlum að gera nokkrar breytingar á tveimur málum og svo erum við með reyndar, virðulegi forseti, hérna mál um veiðigjöld sem er okkar mál, sem við semjum — að mínu mati reyndar samið hjá SFS — en hér er mál sem þið í stjórnarmeirihlutanum megið náðarsamlegast leggja fram. Ríkisstjórnarmeirihlutinn megi leggja fram þingmál stjórnarandstöðunnar.

Það sjá allir að þetta er skrumskæling á lýðræðinu. Þetta er misnotkun á leikreglum lýðræðisins. Það er það sem er undir. Þessi ríkisstjórn mun ekki láta undan kröfum sérhagsmunaafla og þau eru hér inni í formi stjórnarandstöðunnar.“